Kardeşlik Üzerine Düşünceler

Kıymetli Okur,

Allah-u Teâlâ, biz kullarına mükemmel bir hediye bahşetmiş, biz kullarını dünyanın en mükemmel sistemine mensûb olarak yaratmıştır. Ve bu sistemin mensublarının kardeş olduklarını Kuran-ı Kerim’de ilan edilmiştir. “Şüphesiz mü’minler kardeştir.” Bizi biz yapan İslam’ın aramızda kurduğu bu sistemdir. Müslüman diğergâm olan adamdır. Öyle ki, bir kardeşinin ihtiyacı olduğu zaman kendi menfaatini düşünmeyi bırakır, derhal kardeşi için koşturur. Allah’a şükürler olsun ki, aramızda mazlum Suriyeli kardeşlerimiz için koşuşturan yüzlerce insan gördüm…Toparlayalım. Müslüman hassas adamdır.  Müslümandan kardeşine zarar gelmez. Bu konuda Peygamber Efendimiz “Müslüman, elinden ve dilinden emin olunan kimsedir.” buyurmuştur. İslam tarihine baktığımızda, Mekke’li müslümanlar ile Medine’li müslümanlar arasında kurulan kardeşlik bağı pek mühimdir. Günümüze örnek alınması için müthiş misaller ile dolu bir vakadır ve kardeşlik ne demektir buradan öğrenilir.

Bizim medeniyetimiz tarihin uzun bir müddetini ihâta edecek şekilde bu minval üzere yaşamıştır. Dünyanın neresinde mazlum ve mağdur bir müslüman olmuşsa yardıma koşan Osmanlılar olmuştur. Bırakın sadece müslümanları, hristiyan ve hatta Selanikten başımıza bela ve musîbet olan yahudileri bile İspanya’dan Osmanlı getirmiştir. Geçmişteki yazılarımızdan hatırlayalım : Rus General İgnatyev hatıratında ne demişti : “Bunlar kelime-i şehâdet getirenler arasında ırk farkı gözetmezler…” Bir gayr-i müslim bizim kardeşlik ahlakımızı böyle yorumluyor. Hayat düsturumuzun İslam olduğunu bir gayr-i müslimden bile öğrenebiliyoruz. Burada belirtmek isterim, bu durum aynı zamanda bizim zaafımızdır. Bizler müşfik ve İslam enerjisi ile dolu bir millet oluşumuzdan, bir gayr-i müslim, müslüman olursa onu kendi müslümanlarımıza nazaran daha çok sever ve bağrımıza basarız. Onlara iltifat eder, başköşeyi verir, rahat etmelerini sağlarız. Tarih boyunca bu sebebden, aramıza giren hâinleri tanıyamamış ve ayırd edememişizdir. Ahlâkımızı, imânımızı, kardeşliğimizi sekteye uğratmışlardır. Ve buradan başlayan süreçten günümüze kadar incelediğimizde, birbirine güvenmeyen, içinden acaba beni dolandıracak mı, acaba benden bir şey mi isteyecek diye geçiren insanlar olduk…Bir selam vermek bile zor geliyor bizlere…Bu nasıl kardeşlik? Ne zaman bu hale geldik? İslam kardeşliği böyle bir şey mi ki?

Sokakta, çarşıda veyahut bir mecliste insanlar birbirleri hakkında konuşurken “şucu-bucu” veya “o gruptan-bu gruptan” diye bahsediyor ve aslında aralarında pek bir anlayış farkı olmamasına rağmen birbirlerini ayrıştırıyorlar. Bu beni rahatsız ediyor. Kimse ortak payda olan “İslamı” göremiyor…Başımdan geçen  bir olaydan bahsedeceğim : Bir arkadaşla giderken, bir gruba bağlı bâzı arkadaşlara rastladık. Selamlaştık ve ayrıldık. Yanımdaki arkadaş bana dedi ki “onlarla neden görüşüyorsun ki? onlar şöyle adam, böyle adam…” Dediklerinin yanlış olduğunu ve aynı secdeye baş koyduğumuzu söyledim, ben İslam kardeşi olduğumu söyledim ve arkadaş ancak o zaman biraz duraksadı ve düşünmeye başladı. Şunu da anlayışla karşılarım: Eğer İslam’ın tartışılmaz kurallarını uygulamayan veya gevşeklik gösteren yada karakteristik bozukluk gösteren kimselerle tercih eden görüşmeyebilir. Bu çok normaldir. Ancak benim genel olarak beklentim yukarıda belirttiğim gibi ortak paydayı artık ne olur görelim…Birbirimizin düşünceleri, grupları bilmem neleri bizi ilgilendirmesin. Bizi İslam olmamız ilgilendirsin…Sevdiğim bir ağabeyim bir gün “insanlar bire ayrılır, ikiye, üçe, dörde, beşe…Kaça ayırırsan o kadar ayrılırlar” demişti…Çok doğru bir söz…Artık ayrışmayalım…

Kıymetli “kardeşlerim” benim bazı beklentilerim var. Yanımda saf tutan adama güvenmek istiyorum. Selam verdiğim adamın yüzünde samimiyetle selam alışını ve kardeşlik hissiyatını görmek istiyorum. Yolda karşılaştığım insanlardan acaba bana bir zarar gelir mi diye endişelenmek istemiyorum. Ve bunlar gibi pek çok isteğim var…İnşallah isteklerim birgün gerçek olur…Allah-u Teâlâ’dan bizleri, sımsıkı kardeşler olarak dâr-ı bekâya kabul etmesini niyaz ederek, güzel günler diliyorum…